สนง.ส่งเสริมพระกรรมฐาน

.
(https://www.madchima.org/forum/gallery/2_06_05_26_6_38_56.png)


หลวงปู่มั่นบอกว่า พระพุทธเจ้าเป็นคนไทย และชนชาติไทยเป็นชาวมคธ 

เรื่องมีอยู่ว่า สมัยที่ผู้เล่าอยู่กับท่านพระอาจารย์ที่บ้านหนองผือ มีชาวกรุงเทพมหานครไปกราบนมัสการ ถวายทานฟังเทศน์ และได้นํากระดาษห่อธูปมีเครื่องหมายการค้า รูปตราพระพุทธเจ้า (บัดนี้รูปตรานั้นไม่ปรากฏ) ตกหล่นที่บันไดกุฏิท่าน พอได้เวลาผู้เล่าขึ้นไปทําข้อวัตร ปฏิบัติท่านตามปกติ พบเข้าเลยเก็บขึ้นไป

พอท่านฯ เหลือบมาเห็นถามว่า “นั่นอะไร”
“รูปพระพุทธเจ้าขอรับกระผม”
ท่านกล่าว “ดูสิคน เรานับถือพระพุทธเจ้า แต่เอาพระพุทธเจ้าไปขายกิน ไม่กลัวนรกนะ”
แล้วท่านก็ยื่นให้ผู้เล่า บอกว่า “ให้บรรจุเสีย"

ผู้เล่าเอามาพิจารณาอยู่ เพราะไม่เข้าใจคําว่า บรรจุ จับพิจารณาดูพระพักตร์ เหมือนแขกอินเดีย ผู้เล่าอยู่กับท่านองค์เดียว ท่านวันยังไม่ขึ้นมา
    ท่านพูดซ้ำอีกว่า “บรรจุเสีย”
   “ทําอย่างไรขอรับกระผม” “ไหนเอามาซิ”

ยื่นถวายท่าน ท่านจับไม้ขีดไฟ มาทําการเผาเสีย และพูดต่อว่า “หนังสือธรรมะสวดมนต์ที่ตกหล่นขาดวิ่นใช้ไม่ได้แล้ว ก็ให้รีบบรรจุเสีย กลัวคนไปเหยียบย้ำจะเป็นบาป”

ผู้เล่าเลยพูดไปว่า “พระพุทธเจ้าเป็นแขกอินเดียนะกระผม”
ท่านฯ ตอบ “คือ คนไม่มีตาเขียน เอาพระพุทธเจ้าไปเป็นแขกหัวโตได้”

@@@@@@@

ท่านฯ กล่าวต่อไปว่า

    “อันนี้ ได้พิจารณาแล้วว่า พระพุทธเจ้าเป็นคนไทย พระอนุพุทธสาวกในยุคพุทธกาล ตลอดจนถึงยุคปัจจุบัน ล้วนแต่ไทยทั้งนั้น ชนชาติอื่น แม้แต่สรณคมน์และศีล ๕ เขาก็ไม่รู้ จะเป็นพระพุทธเจ้าได้อย่างไร ดูไกลความจริงเอามากๆ
     เราได้เล่าให้เธอฟังแล้วว่า ชนชาติไทย คือ ชาวมคธ รวมรัฐต่างๆ มีรัฐสักกะ เป็นต้น หนีการล้างเผ่าพันธุ์ มาในยุคนั้น และชนชาวพม่า คือ ชาวรัฐโกศลเป็นรัฐใหญ่ รวมทั้งรัฐเล็กๆ จะเป็นวัชชี มัลละ เจตี เป็นต้น ก็ทะลักหนีตาย จากผู้ยิ่งใหญ่ด้วยโมหะ อวิชชา มาผสมผสาน เป็นมอญ (มัลละ) เป็นชนชาติต่างๆ ในพม่า ในปัจจุบัน”

   “ส่วนรัฐสักกะนั้นใกล้กับรัฐมคธ ก็รวมกันอพยพมาสุวรรณภูมิ ตามสายญาติ ที่เดินทางมาแสวงโชคล่วงหน้าก่อนแล้ว”

ผู้เล่าเลยพูดขึ้นว่า “ปัจจุบัน พอจะแยก ชนชาติในไทยได้ไหม ขอรับกระผม”
“ไม่รู้สิ อาจเป็นชาวเชียงใหม่ ชาวเชียงตุงในพม่า ก็ได้”

ขณะนั้นท่านวันขึ้นไปพอดี ตอนท้ายก่อนจบท่านเลยสรุปว่า
“อันนี้ (หมายถึง ตัวท่าน) ได้พิจารณาแล้ว ทั้งรู้ทั้งเห็นโดยไม่มีข้อสงสัยใดๆ ทั้งสิ้น”
ผู้เล่าพูดอีกว่า “แขกอินเดียทุกวันนี้คือพวกไหน ขอรับกระผม"
ท่านบอก “พวกอิสลามที่มาไล่ฆ่าเรา น่ะสิ"

"ถ้าเช่นนั้นศาสนาพราหมณ์ ฮินดู เจ้าแม่กาลี การลอยบาปแม่น้ำคงคา ทําไม จึงยังมีอยู่ รวมทั้งภาษาสันสกฤตด้วย”
“อันนั้นเป็นของเก่า เขาเห็นว่าดี บางพวกก็ยอมรับเอาไปสืบต่อๆ กันมาจนปัจจุบัน ส่วนพวกเราพระพุทธเจ้าสอนให้ละทิ้ง หมดแล้ว เราหนีมาอยู่ทางนี้ พระพุทธเจ้าสอนอย่างไรก็ทําตาม

(https://www.madchima.org/forum/gallery/2_06_05_26_6_39_46.png)


ท่านยังพูดคำแรงๆ ว่า
"คุณตาบอด ตาจาวหรือ เมืองเราวัดวา ศาสนา พระสงฆ์ สามเณร เต็มบ้านเต็มเมืองไม่เห็นหรือ”(ตาบอดตาจาวเป็นคําที่ท่านจะกล่าวเฉพาะกับ ผู้เล่า)

“แขกอินเดียเขามีเหมือนเมืองไทยไหม ไม่มี มีแต่จะทําลาย โชคดีที่อังกฤษมาปกครอง เขาออกกฎหมายห้ามทําลายโบราณวัตถุ โบราณสถาน แต่ก็เหลือน้อยเต็มที่ ไม่มีร่องรอยให้เราเห็น อย่าว่าแต่พระพุทธเจ้าเลย ตัวเธอเองนั่นแหละถ้าได้ไปเห็นสภาพ ความเป็นอยู่ของชาวอินเดีย จ้างเธอก็ไม่ไปเกิด"

"ของเหล่านี้นั้น ต้องไปตามวาส ตามวงศ์ตระกูล อย่างเช่น วงศ์พระพุทธศาสนา ของเรานั้น เป็นอริยวาส อริยวงศ์ อริยตระกูล เป็นวงศ์ที่พระพุทธเจ้าจะมาอุบัติ คุณแปลธรรมบทมาแล้ว คําว่า บุคฺคโล ปุริสาธญฺโญ ลองแปลดูซิว่า พระพุทธเจ้าจะเกิดในมัชฌิมประเทศ หรืออะไรที่ไหนก็แล้วแต่ จะเป็นที่อินเดียหรือที่ไหนก็ตาม ทุกแห่งตกอยู่ในห้วงแห่งสังสารวัฏฏ์ ถึงวันนั้นพวกเราอาจจะไปอยู่อินเดียก็ได้"

“พระพุทธเจ้าทรงวางพุทธศาสนาไว้ จะเป็นระหว่างพุทธันดรก็ดี สุญญกัปป์ก็ดี ที่ไม่มีพระพุทธศาสนา แต่ชนชาติที่ได้เป็นอริยวาส อริยวงศ์ อริยประเพณี อริยนิสัย ก็ยังสืบต่อไปอยู่ ถึงจะขาด ก็คงขาดแต่ผู้ได้สําเร็จมรรคผลเท่านั้น เพราะว่างจากบรมครู ต้องอบรมครูมาตรัสรู้ จึงว่ากันใหม่”

ผู้เล่าได้ฟังมาด้วยประการละฉะนี้แลฯ



ขอบที่มา : หนังสือ รําลึกวันวาน
เกร็ดประวัติ ปกิณกธรรม และพระธรรมเทศนา ท่านพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺตเถร
หนังสือเล่มนี้ เขียนขึ้นจากความทรงจําของ พระอาจารย์ทองคํา จารุวณฺโณ (ญาโณภาโส)