พิมพ์

[raponsan]

.



ขอคิดต่าง!! ให้เอกชนเช่า“พุทธมณฑล”

“เปรียญสิบ” เห็นคนค้านเยอะ แนวคิดจัดสรรพื้นที่บางส่วนพุทธมณฑลให้ “เอกชนเช่า” พุทธมณฑล เป็น “ศาสนสมบัติ” มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 2,500 ไร่

“เปรียญสิบ” เคยอยู่ “วงใน” จึงพอรู้เรื่อง “พุทธมณฑล” พอสมควร ทุกวันนี้ “พุทธมณฑล” ไม่มีเงินจ้างคนดูแล ทุกอย่างจึงมีสภาพดังที่เห็น คือ ผุผัง รกรุงรัง ทรุดโทรม

หมดสภาพความฝัน “ศูนย์กลางพุทธศาสนาโลก”




หลังสิ้น “สมเด็จวัดปากน้ำ” สปอนเซอร์หลักที่ดูแลพุทธมณฑลก็..สิ้นตาม “สมเด็จวัดพิชัยญาติ” ไปสร้าง “โพธิญาณมหาวิชชาลัย” ทุกวันนี้เริ่ม “ผุพัง”…“สมเด็จธงชัย” คิดดี-ทำดี คือสั่งให้คณะสงฆ์จัดกิจกรรมที่ “พุทธมณฑล”

ส่วน “มส.” ย้ายที่ประชุมจาก “พุทธมณฑล” กลับมาสู่ “ถิ่นเก่า” คือ วัดบวรนิเวศ

“เปรียญสิบ” มักเล่าอยู่เสมอว่า “หลวงพ่อเณร” พระพรหมวชิรคุณาธาร วัดศรีสุดาราม “ใจถึงพึ่งได้”

ตอนซ่อมหอประชุมใหญ่ ช่างหนีงาน เจอน้ำท่วม ก็ได้ “หลวงพ่อเณร” ไปซ่อมแซมให้ฟรี อาคารพิพิธภัณฑ์ทุกวันนี้ “ทรุดโทรม” หลวงพ่อเณรก็เคยซ่อมให้มาแล้ว แนวคิดให้เอกชนเช่าพุทธมณฑล เพื่อดูแลพุทธมณฑล

“เปรียญสิบ” ได้ยินครั้งแรกตั้งแต่ “แจ๋น” พวงเพ็ชร ชุนละเอียด เป็นรัฐมนตรีคุมสำนักพุทธฯ

สุดท้ายก็แป้ก..




ต่อมา “นิยม เวชกามา” ได้โจทย์จาก  “มส.” รูปหนึ่ง ให้ช่วยบูรณะ “พระประธานพุทธมณฑล” ปรับภูมิทัศน์รอบองค์พระ ใช้งบประมาณ 30 ล้านบาท

สำนักงานพุทธฯ ไม่มีเงิน ซ้ำอ้างว่า “องค์พระ” เป็นของ “กรมศิลป์” ส่วน “พศ.” แค่ดูแล

“นิยม เวชกามา” ไปขอเงิน “พระพรหมวชิรคุณาธาร” ท่านยินดีดูแลทั้งหมด แต่ยุคนั้น “พศ.” ไม่ยินดีด้วย..จบแค่นี้

“เปรียญสิบ” ทราบมาว่าปี 2570 “พุทธมณฑล” จะได้รับการพัฒนาแบบ “ครบวงจร” และอยู่ใน “พระบรมราชูปถัมภ์” เนื่องใน “พระบรมราชสมภพ 100 ปี” องค์รัชกาลที่ 9

“เปรียญสิบ” เล่าพอสังเขป เพื่อให้คณะสงฆ์และชาวพุทธเข้าใจ..ปัญหา

ทุกวันนี้ “พศ.” ไม่มีงบประมาณดูแล และ “พศ.” เคยขอ “งบกลาง” รัฐบาลก็ไม่ให้

“หลวงพ่อเณร” แม้เป็นพระภิกษุ แต่วิธี “หาเงิน”  ดึงคนมากราบไหว้พระที่ “พุทธมณฑล”

ความคิดก้าวหน้าล้ำสมัย..กว่าพระภิกษุรุ่นใหม่และฆราวาส บางคนมาก




“เปรียญสิบ” เห็นต่างจาก “คนบางคน” ในสังคมที่ “คัดค้าน” ให้เอกชนหรือรัฐเช่าพุทธมณฑล

“เปรียญสิบ” มองว่า การพัฒนาพุทธมณฑลให้เป็น..ศูนย์กลางพุทธศาสนาโลกได้อย่างแท้จริง

มันต้องมี “เงิน-คน” รวมทั้งต้องวาง “ระบบ” ให้ดี มันต้องใช้ “มืออาชีพ”

จึง “เห็นด้วย” ที่ต้องจัดสรรแบ่งพื้นที่บางส่วน พุทธมณฑล 2,500 ไร่ ให้ “รัฐ-เอกชน” เช่า เพื่อหารายได้

และลดภาระค่าใช้จ่าย..!!

“เปรียญสิบ” เคยพูดหลายครั้งแล้วว่าแม้กระทั่ง “สมเด็จพระสังฆราช”

ควรประทับอยู่ประจำ ณ พระตำหนักสังฆราช เพื่อเป็น “สกลมหาสังฆปริณายก” อย่างแท้จริง รวมทั้งการประชุม “มส.” ก็ควรกลับมาที่พุทธมณฑล หากชื่ออาคารประชุมมัน “แสลงใจ” ก็เปลี่ยนสถานที่ใหม่!!

สำนักงาน “เจ้าคณะหน-เจ้าคณะภาค” หรือแม้กระทั่ง “สำนักแม่กองบาลี-แม่กองธรรม-ปริยัติสามัญ” ควรตั้งอยู่ใน “พุทธมณฑล” ติดต่อง่าย จอดรถสะดวก

หรือแม้กระทั่ง “คณะสงฆ์นานาชาติ” ขอใช้พื้นที่ “สร้างวัด” ก็ควรพิจารณา




ปัญหา“พุทธมณฑล” นอกจากไม่มี “งบประมาณ” บริหารจัดการแล้ว “จิตสำนึกร่วม” ในความเป็น “เจ้าของ” ไม่เกิด ไม่ว่าจะเป็น “พระภิกษุ-ฆราวาส”

 การปล่อยให้ “พุทธมณฑล” เป็นแค่สถานที่ “ปั่นจักรยาน-ออกกำลังกาย” และเป็นสถานที่อยู่อาศัย “ตัวเงิน -ตัวทอง” หรือสถานที่ “ดูนก” เท่านั่น

หากคิดแค่นี้…ศูนย์กลางพุทธศาสนาโลก จะเป็นแค่ “กระดาษ” อีก 100 ปีก็ไม่มีทางเกิด??

คอลัมน์ : ริ้วผ้าเหลือง
โดย : เปรียญสิบ / pariansib10@gmail.com



Thank to : https://thekey.news/columnists/riwpaalueng/22910/?fbclid=IwY2xjawPkN35leHRuA2FlbQIxMABicmlkETFPSXpmUk0wYUg2Z2piU2xic3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHmkFjVw5PkIZXCIjTfJrbA4beJ6xfGpWZUs-sfAO_a_mEgv2HKzWfZWdEm5y_aem_Wpzi7_hzEO5strOA0_hqAg
26 มกราคม 2569