ขอเล่าประสพการณ์จริง ให้ฟังคะ
ดิฉัน อยู่ที่บ้านหลังจากทำงานมาเหน็ดเหนื่อย เป็น พนง เซเว่น เจ้าคะ
=======================================
ตั้งใจเก็บหอม รอมริบ เพื่อจะเรียนต่อให้จบ ปริญญาตรี เมื่อ 2 เดือนที่แล้วจึงได้ไปซื้อ notebook มาเครื่องหนึ่ง
แต่พอมาวันนี้ ราคา 16000 บาท มาวันนี้เครื่องเสียคะ การ์ดจอที่เครื่องไม่มีภาพคะ แต่ก็หวังพึ่งประกันเครื่อง พอ
นำเครื่องไปส่งแล้ว เจ้าหน้าที่ก็รับไว้ในส่วนซ่อม และมาเมื่อวานก่อนแจ้งกลับมาว่า การ์ดจอ ngforce 8400 gt
เสียมีรอยไหม้ ทางบริษัทไม่รับประกันในกรณีนี้ ดิฉันก็ งง ง ง ง ง ง และถามว่า กรณีนี้ต้องทำอย่างไร ทาง บริํษัท
จะทำการซ๋อมให้โดย เปลี่ยนการ์ดจอ ค่าเปลี่ยน 7500 บาท ( แป่ว )
ซึ่งแน่นอนดิฉันต้องยังไม่ซ่อม ก็เลยไปรับเครื่องกลับ บ่นไปเยอะเหมือนกัน อะไรกันนี่เครื่องเปิดใช้งานไม่ถึง 20 ชม.เลย แค่เปิดพิมพ์งาน เวิร์ด ธรรมดา ยังไม่ได้เล่น เน็ตเลย

ดิฉัน ก็เดินถามร้านที่ซ่อมโดยตรง ก็ได้ความว่า เปลี่ยนการ์ดจอใช้เวลา 2 ชั่วโมง ค่าเปลี่ยน 3500 บาท แต่ประกันเพียง 3 เดือน ดิฉันก็ถามว่าทำไมประกันน้อยจัง ช่างซ่อมก็บอกว่า การ์ดจอรุ่นนี้เสียง่าย งงงงงงงงง อีกแล้ว เหมือนตัวเองทำการบ้านมาไม่ดี
สุดท้าย ดิฉันก็ยังไม่เ้ปลี่ยน
======================================================
เมื่อวานวันอังคาร ที่ผ่านมากลับบ้าน เพื่อจะนอนให้สบาย ในอากาศที่ร้อนระอุ แฮ่ ดิฉันติด แอร์ที่ห้องถึงไม่หรู
ก็ผ่อนอยู่หลายเดือน แต่เจ้ากรรม เมื่อคืนดิฉันต้องนอนเหงื่อตก เพราะแอร์ที่บ้าน ทรยศ อีกด้วยการไม่ทำงาน
อย่างที่ ดิฉันต้องการ เรียกช่างแอร์มาดูเป็นการด่วน ก็ทราบได้ว่า คอมเพรสเซอร์ เสีย ช่างแอร์บอกว่าเปลี่ยนไม่คุ้ม เพราะแอร์ดิฉันใช้นั้นอายุ หลายปีแล้ว เปลี่ยนตัวนี้ แล้ว ก็จะต้องเปลี่ยนตัวนี้อีก สรุปแล้วช่างบอกว่าเปลี่ยนเครื่องใหม่เลยดีกว่า อืม....ฉันนั่งคิด จนกระทั่งช่างแอร์กลับไป
แต่ช่างกลับไปแล้ว แอร์ก็ไม่ได้เย็นอะไร ต้องปิดไว้ อืม...หลายบาท สิ งานนี้ สองงานนี้ ลำพัง พนักงาน เงินเดือน หมื่นนิดๆ กับ รายจ่ายอีกหลายอย่าง ต้องมานั่งคิด

คิดแล้วก็ปวดหัว น้อยใจจัง....ทำไมฟ้า ถึงได้กลั่นแกล้งดิฉันอย่างนี้
=================================================
สุดท้ายดิฉัน ก็นอนเอามือจับสมุดพัด และก็หลับไป ท่ามกลางความร้อนระอุ
===================================================
วันรุ่งขึ้น ตื่นขึ้นมาดิฉันเตรียมตัวไปทำงาน เสียบปลั๊ก หม้อข้าวไฟฟ้าใบน้อย ๆ เพื่อจะทานข้าว
อย่างปกติทุกวัน แต่วันนี้พอถึงเวลาไปตักข้าว ปรากฏว่า ข้าวไม่สุก ดิฉันก็มองว่าลืมกดสวิชต์หรือป่าว
จึงแชข้าวไว้อย่างนั้น ไปพึ่งอาหารจานด่วนก่อน ตอนเย็นกลับบ้านมา ก็มากอสวิชต์ให้ทำงานอีก
และเตรียมตัวทานข้าว แต่พอถึงเวลา ข้าวก็ไม่สุก สรุปว่าหม้ือข้าวไฟฟ้าเสียอีกแล้ว ช่างแถวนี้ก็ไม่มี
อาหารโต้รุ่ง อีกแล้ว
============================================================
วันรุ่งเช้า ดิฉันเตรียมตัว ตัดสินใจ ( นอนร้องไห้ด้วย ) เพื่อที่จะได้จัดการเรื่อง เสีย ๆ ทั้งหมด ค้นสมุดบัญชีพอมีเงินอยู่ประมาณ 30000 บาท เตรียมตัวที่จะไปซ่อมโน๊ตบุ๊ค ติดแอร์ตัวใหม่ เอาหม้อหุงข้าวไปซ่อม แต่พอตอนสาย พ่อที่อยู่ที่บ้าน ต่างจังหวัด มีอาชีพ กสิกรรม โทรมาหาดิฉัีนว่า ปีนี้แล้งจัดมาก แต่ก็ต้องทำนา เจ้ารถไถที่เคยใช้งานอยู่นั้น ได้เสียแล้วตอนนี้พ่อไม่มีเงิน อยากให้แกช่วยค่าซ่อมเพื่อคนทั้งบ้านหน่อย ดิฉันก็ถามกลับไปว่า ค่า่ซ่อมประมาณเท่าไหร่ พ่อก็ตอบมาว่าประมาณ 28000 - 35000 บาท
ดิฉันก็อึ้ง ทำไมทุกอย่างมันประจวบเหมาะกันอย่างนี้
แต่สายเลือด กตัญญู ต้องมาก่อน ต้องตัดสิ่งที่ไม่จำเป็น กับความจำเป็น
นอนร้องไห้อีก 1 คืน ( ร้องจริง ๆ กลับโชคชะตาของชีวิต )
สุดท้ายก็นึกถึงพระอาจารย์ หาเบอร์โทรท่าน โทรเลย โทรเลย ( แต่จะโทรทำไม ให้ท่านมาช่วยอะไร... )
โทรก็ไม่ติด น้อยใจจริง ๆ สุดท้ายก็ใช้ email หาท่าน จึงได้คุยกับท่าน
===========================================
ท่านถามว่า ในโลกนี้มีของอะไรที่ไม่เสีย ก็ตอบท่านว่า ไม่มีคะ
โยมกำลังเสียอะไร ก็ตอบว่า เสียใจที่ของแต่ละอย่างเสียคะ
ที่เสียนั้นเป็นเพียงทรัพย์ภายนอก โยมไม่ได้เสียอวัยวะใด ๆ เลย อันนี้น่าจะดีใจ คนที่คิดว่าตัวเองซวย ๆ อย่างนั้นอย่างนี้ แต่มาพิจารณาดูตามความเป็นจริงแล้ว โยมยังไม่ถึงกลับเลือดตกยางออก นี่ยังไม่เรียกว่าซวยมาก หรอกจ้า เป็นเพียงบททดสอบใจของเรา เบื้องต้นนะ
และที่สนทนากับท่านอีกมาก..............
========================================
ตอนนี้ อารมณ์ ดีขึ้นแล้วคะ ส่งเงินไปให้พ่อ แล้ว 30000 บาท
ไปซื้อพัดลมมาหนึ่งตัวคะ 200 บาท (พอใช้ )
เอาหม้อหุงข้าวไปซ่อม 150 บาท
ส่วน notebook นั้นวางไว้ก่อน
ไปที่วัดระฆัง ทำบุญ ปล่อยนก ปล่อยปลา .... สบายใจ คะ
นั่งกรรมฐาน มากขึ้นสักนิด

ที่พิมพ์มาซะ ยืดยาว นี่ ไม่ใช่มาบ่นให้ฟังนะคะ แต่ต้องการให้กำลังใจกับคนที่คิดว่าตัวเองซวย ๆๆๆ
จะได้มีกำลังใจ สู้ ในสังสารวัฏฏ์นี้ต่อไปคะ